
عکس از Forest & Kim Starr ، مجوز CC BY 3.0، ویکیمدیا کامانز
نارگیل گیاهی از تیرهٔ نخل است و آنچه در فرآوردههای دیاوا به کار میرود، مغز میوه آن است. در طب سنتی ایران مزاجش معتدل و تر دانسته میشود و از دیرباز برای تقویت عمومی بدن و نرمکنندهٔ پوست و مو در کاربرد بیرونی به کار میرفته است.
پژوهشهای امروزی روی نارگیل بیشتر حول کمک به سلامت پوست، کمک به سلامت و خوشبویی دهان بودهاند. هر ۳ یافتهٔ ثبتشده برای این گیاه پشتوانهٔ مطالعهٔ انسانی دارد.
دیدن روغن نارگیلهمتیرهٔ نخل خرما.
روغن نارگیل بکر در کارآزمایی دوسوکور روی کودکان مبتلا به درماتیت آتوپیک، شدت بیماری و از دست رفتن آب پوست را بیش از روغن معدنی کاهش داده است.
روغن نارگیل در کارآزمایی شاهددار بهعنوان مرطوبکنندهٔ پوست خشک، رطوبت پوست را به اندازهٔ روغن معدنی بهبود داده است.
روغن نارگیل بهعنوان درمان کمکی پریودنتیت در کارآزمایی سهسوکور، پلاک و خونریزی لثه را نسبت به دارونما کاهش داده است.
مزاج خود گیاه: گرم و تر — با شدت ملایم
مزاج روغن نارگیل: معتدل و تر
در متون فارسی «نارجیل» خوانده میشود.
