
عکس از Przykuta ، مجوز CC BY-SA 3.0، ویکیمدیا کامانز
گزنه گیاهی است و آنچه در فرآوردههای دیاوا به کار میرود، برگ آن است. در طب سنتی ایران مزاجش گرم و خشک دانسته میشود و از دیرباز برای بازکنندهٔ سدّه و ادرارآور و کمک به کاهش قند خون به کار میرفته است.
پژوهشهای امروزی روی گزنه بیشتر حول کمک به سلامت کلیه و مجاری ادراری، کمک به تنظیم قند خون، کمک به سلامت پروستات بودهاند. از ۵ یافتهٔ ثبتشده، ۴ مورد در انسان آزموده شده و بقیه در حد مطالعهٔ آزمایشگاهی، کاربرد سنتی یا ثبت سنتی در مونوگراف است.
دیدن عرق گزنهبرگ گزنه برای افزایش حجم ادرار و کمک به مجاری ادراری، و ریشهاش برای علائم ادراری پروستات، هر دو مونوگراف رسمی اروپایی دارند.
گزنه در کاهش علائم ادراری ناشی از بزرگی خوشخیم پروستات در کارآزماییهای شاهددار اثر مثبت نشان داده است.
عصارهٔ برگ گزنه در کارآزمایی دوسوکور روی بیماران دیابت نوع ۲ پیشرفته، کنترل قند خون را بهتر کرده است.
گزنه در مرور نظاممند و فراتحلیل کارآزماییهای بالینی روی کنترل قند خون افراد دیابت نوع ۲ بررسی شده و بهبود شاخصها گزارش شده است.
عصارهٔ ریشهٔ گزنه در کارآزمایی شاهددار روی شاخصهای بالینی و آزمایشگاهی بزرگی خوشخیم پروستات بررسی شده است.
مزاج خود گیاه: گرم و خشک — با شدت قوی
مصلح: گلاب.
荨麻Xúnmá
طبع و مزه: گرم، مزهٔ تلخ و تند، اثر بر کبد و طحال
