در حال بارگذاری…
عکس از eflon (Alex from Ithaca, NY) ، مجوز CC BY 2.0، ویکی‌مدیا کامانز
چرا انگور؟
انگور گیاهی است و آنچه در فرآورده‌های دیاوا به کار می‌رود، آب‌میوهٔ غلیظ‌شده آن است. در طب سنتی ایران مزاجش گرم و تر دانسته می‌شود و از دیرباز برای تقویت عمومی و چاق‌کننده و ملیّن ملایم به کار می‌رفته است.
پژوهش‌های امروزی روی انگور بیشتر حول کمک به سلامت سیاهرگ‌ها، کمک به تنظیم فشار خون بوده‌اند. هر ۳ یافتهٔ ثبت‌شده برای این گیاه پشتوانهٔ مطالعهٔ انسانی دارد.
دیدن سرکه انگورترکیبات مؤثر شناخته‌شده
- پروآنتوسیانیدین‌های دانه(Grape seed proanthocyanidins)— ترکیبات شاخص دانهٔ انگور که بیشتر پژوهش‌های عروقی این گیاه رویشان است.
- رسوراترول(Resveratrol)— پلی‌فنول پوست انگور که در مطالعات قلبی-عروقی بررسی شده است.
آنچه پژوهش‌ها می‌گویند
کمک به سلامت سیاهرگ‌ها
یافتهٔ پژوهش و منبع
عصارهٔ دانهٔ انگور در کارآزمایی شاهددار روی بیماران دارای واریس، زمان برگشت جریان خون در سیاهرگ را کاهش داده است.
کمک به تنظیم فشار خون
یافتهٔ پژوهش و منبع
عصارهٔ دانهٔ انگور در فراتحلیل کارآزمایی‌های شاهددار، عملکرد رگ و فشار خون را بهبود داده است.
در فراتحلیل هشت کارآزمایی، فرآورده‌های انگور در مجموع اثر معناداری بر آنزیم‌های کبدی نداشتند.
یافتهٔ پژوهش و منبع
در فراتحلیل هشت کارآزمایی، فرآورده‌های انگور در مجموع اثر معناداری بر آنزیم‌های کبدی نداشتند.
در طب سنتی ایرانی
مزاج خود گیاه: گرم و تر — با شدت ملایم
مزاج سرکهٔ انگور: سرد و خشک — با شدت متوسط
مزاج آبغوره: سرد و خشک — با شدت متوسط
- تقویت عمومی و چاق‌کننده
- ملیّن ملایم
- تقویت کبد و خون‌ساز
- رفع ضعف
مصلح: انار یا آب سرد.
آبغوره از انگور نارس گرفته می‌شود و برخلاف خود انگور، در طب سنتی سرد و قابض شمرده می‌شود.
