
عکس از Ввласенко ، مجوز CC BY-SA 3.0، ویکیمدیا کامانز
به گیاهی از تیرهٔ گل سرخ است و آنچه در فرآوردههای دیاوا به کار میرود، میوه آن است. در طب سنتی ایران مزاجش سرد و خشک دانسته میشود و از دیرباز برای تقویت معده و قابض و رفع تهوع به کار میرفته است.
پژوهشهای امروزی روی به بیشتر حول کمک به کاهش رفلاکس و سوزش سردل، کمک به رفع تهوع بودهاند. هر ۳ یافتهٔ ثبتشده برای این گیاه پشتوانهٔ مطالعهٔ انسانی دارد.
دیدن برگه میوه بِه خشکرب به (عصارهٔ غلیظ میوه) در کارآزمایی روی صد و سی و هفت زن باردار مبتلا به رفلاکس، اثری در حد داروی رایج نشان داده است.
افزودن شربت به به درمان رایج، در کارآزمایی روی کودکان مبتلا به رفلاکس با بهبود علائم همراه بوده است.
شربت به در کارآزمایی روی هفتاد و شش زن باردار، شدت تهوع و استفراغ دوران بارداری را کاهش داده است.
مزاج خود گیاه: سرد و خشک — با شدت ملایم
مصلح: عسل یا کمی هل.
به از میوههای پرکاربرد طب ایرانی است و دانهاش (لعاب بهدانه) کاربرد جداگانهای برای سینه و گلو دارد.
برای دردهای خفیف و سرماخوردگی کاربرد سنتی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
برای اسهال خفیف و التهاب پوست کاربرد سنتی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
برای ناراحتیهای خفیف گوارشی و التهاب دهان کاربرد سنتی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
