
عکس از Luc Viatour ، مجوز CC BY-SA 3.0، ویکیمدیا کامانز
میوهٔ نسترن گیاهی از تیرهٔ گل سرخ است و آنچه در فرآوردههای دیاوا به کار میرود، میوه آن است. در طب سنتی ایران از دیرباز برای قابض و تقویت معده و رفع تشنگی به کار میرفته است.
پژوهشهای امروزی روی میوهٔ نسترن بیشتر حول کمک به تسکین درد مفاصل، کمک به سلامت کلیه و مجاری ادراری بودهاند. هر ۳ یافتهٔ ثبتشده برای این گیاه پشتوانهٔ مطالعهٔ انسانی دارد.
دیدن عرق میوه نسترنپودر میوهٔ نسترن در فراتحلیل کارآزماییهای بالینی روی درد مفاصل بررسی شده و اثر مثبت گزارش شده است.
پودر دانه و پوست میوهٔ نسترن در کارآزمایی دوسوکور، علائم آرترز زانو و لگن را نسبت به دارونما کاهش داده است.
کپسول میوهٔ نسترن در کارآزمایی سهسوکور روی ۴۰۰ زن پس از سزارین، بروز عفونت ادراری را نسبت به دارونما کاهش داده است.
این گیاه در فهرست گیاهان دارویی ایران ثبت شده است؛ یعنی داروهای گیاهی ساختهشده از آن در کشور پروانهٔ رسمی دارند. در آن فهرست با نام «نسترن» آمده است.
آنچه قانون ابنسینا «نسرین» مینامد گل نسترن است و آن را گرم و خشک در درجهٔ دوم میداند؛ برای میوهٔ نسترن مدخل جداگانهای در متون کلاسیک نیست و مزاج گل را به میوه تعمیم نمیدهیم.
برای دردهای خفیف و سرماخوردگی کاربرد سنتی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
برای اسهال خفیف و التهاب پوست کاربرد سنتی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
برای ناراحتیهای خفیف گوارشی و التهاب دهان کاربرد سنتی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
