دارچین

آنچه پژوهشکدهٔ گیاهان دارویی دربارهٔ این گیاه ثبت کرده

این بخش از بانک اطلاعات گیاهان پژوهشکدهٔ گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی نقل شده است — مرجعی فارسی که خودش منابعش را (از جمله فارماکوپهٔ گیاهی ایران و فلور ایران) شماره‌گذاری‌شده ذکر می‌کند. برخلاف بخش «خواص»، اینجا سطح شواهد بالینی سنجیده نشده؛ آنچه می‌بینید ثبت یک مرجع ملی است.

کاربرد درمانی ثبت‌شده در این منبع

دارچین از نظر طب سنتی طبیعت گرم و خشک دارد و مسکن درد عضلات بوده و تنگی نفس و سرفه را درمان می کند.پودر ساقه ی این گیاه که در آب حل شده است برای تسکین درد میگرن روی سر استفاده می شود.اسانس دارچین ضد روماتیسم بوده و به خاطر بوی مطبوعی که دارد در صنایع غذایی استفاده می شود. اسانس این گیاه در آروماتوتراپی برای درمان برونشیت، سردرد، سوء هاضمه، افسردگی، تپش قلب و حالت تهوع توصیه شده است.همچنین به علت خاصیت ضد عفونی کنندگی که دارد، باکتری هایی را که باعث آسیب رساندن به دهان و دندان می شوند از بین می برد.اسانس دارچین قند خون را کنترل می کند و باعث می شود در متابولیسم گلوکز به انسولین کمتری نیاز باشد

محل رویش در ایران

بومی ایران نیست

زمان برداشت

پوست خارجی ساقه هر دو سال یکبار در طی فصول بارانی جمع‌آوری می‌گردد

کاربرد خوراکی

بعنوان ادویه و طعم دهنده بکار می‌رود

احتیاط مصرف

مصرف زیاد دارچین باعث ایجاد تپش قلب می شود، و مصرف آن با داروهایی مانند آسپرین مجاز نیست..گزارش هایی نیز از تورم سلول های کبدی، افزایش ضخامت لایه پوشش معده و ایجاد نفریت با مصرف دراز مدت اسانس دارچین گزارش شده است

منع مصرف

در زنان باردار با احتیاط مصرف شود

منبع: بانک اطلاعات گیاهان پژوهشکدهٔ گیاهان دارویی (جهاد دانشگاهی) — «دارچین» . مقدار مصرف ثبت‌شده در همان صفحهٔ منبع آمده و اینجا تکرار نشده است.