
عکس از Andrey Butko ، مجوز CC BY-SA 3.0، ویکیمدیا کامانز
کیالک گیاهی از تیرهٔ گل سرخ است و آنچه در فرآوردههای دیاوا به کار میرود، میوه و گل آن است. در طب سنتی ایران مزاجش سرد و خشک دانسته میشود و از دیرباز برای تقویت قلب و رفع خفقان و قابض و بندآورندهٔ اسهال به کار میرفته است.
پژوهشهای امروزی روی کیالک بیشتر حول کمک به خواب آرام، کمک به سلامت قلب بودهاند. از ۲ یافتهٔ ثبتشده، ۱ مورد در انسان آزموده شده و بقیه در حد مطالعهٔ آزمایشگاهی، کاربرد سنتی یا ثبت سنتی در مونوگراف است.
دیدن عرق کیالکهمان «زالزالک» است؛ کیالک نام محلی است. جنس Crataegus در ایران چند گونه دارد، پس گونهٔ واحد نوشته نمیشود.
برگ و گل زالزالک (کیالک) برای تسکین تپش قلب گذرا ناشی از عصبیبودن و کمک به کاهش استرس خفیف و خواب، بهعنوان کاربرد سنتی در مونوگراف رسمی اروپایی ثبت شده است.
عصارهٔ استانداردشدهٔ زالزالک در مرور نظاممند کاکرین روی نارسایی مزمن قلبی بررسی شده و بهعنوان درمان کمکی بهبود ظرفیت ورزشی و علائم گزارش شده است.
مزاج خود گیاه: سرد و خشک
مصلح: عسل.
山楂Shānzhā
طبع و مزه: گرم، مزهٔ ترش و شیرین، اثر بر طحال، معده و کبد
مدخل چینی گونهٔ Crataegus pinnatifida است؛ زالزالک ما گونهٔ دیگری از همین جنس است.
زاویهٔ چینی با اروپایی فرق دارد: در اروپا زالزالک گیاه قلب است، در چین پیش از هر چیز گیاه هضم — بهویژه بعد از غذای چرب.
در چین بیشتر برای هضم و چربی خون شناخته میشود — زاویهای متفاوت با اروپا که آن را گیاه قلب میداند.
برای دردهای خفیف و سرماخوردگی کاربرد سنتی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
برای اسهال خفیف و التهاب پوست کاربرد سنتی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
برای ناراحتیهای خفیف گوارشی و التهاب دهان کاربرد سنتی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
