پونه

آنچه پژوهشکدهٔ گیاهان دارویی دربارهٔ این گیاه ثبت کرده

این بخش از بانک اطلاعات گیاهان پژوهشکدهٔ گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی نقل شده است — مرجعی فارسی که خودش منابعش را (از جمله فارماکوپهٔ گیاهی ایران و فلور ایران) شماره‌گذاری‌شده ذکر می‌کند. برخلاف بخش «خواص»، اینجا سطح شواهد بالینی سنجیده نشده؛ آنچه می‌بینید ثبت یک مرجع ملی است.

کاربرد درمانی ثبت‌شده در این منبع

اسانس آن قاعده‌آور، بادشکن، ضدگرفتگی عضلانی، خنک کننده موضعی، ضدعفونی کننده،‌ دافع حشرات و تسهیل کننده هضم می‌باشد. بصورت موضعی برای جوشهای پوستی و نقرس بکار می‌رود . این گیاه برای اختلالات گوارشی و صفراوی، آمنوره، نقرس، سرماخوردگی و به منظور افزایش شیردهی تجویز می‌شود و به صورت مصرف خارجی در بیماریهای پوستی کاربرد دارد

محل رویش در ایران

در بیشتر نقاط ایران بویژه در دامنه‌های البرز، شمال، شمال شرقی و برخی نقاط دیگر انتشار دارد

• گیاهان رشته‌کوه البرز

زمان برداشت

اردیبهشت و خرداد

کاربرد خوراکی

بعنوان طعم دهنده غذایی بکار می‌رود

احتیاط مصرف

بالقوه هپاتوتوکسیک است. مسمومیت حاد در مصرف بجا و منطقی آن مشاهده نشده است. اما همواره توصیه می‌شود از تجویز این فرآورده پرهیز گردد. مسمومیت حاد بدنبال مصرف ۵ گرم اسانس آن رخ می‌دهد. و همواره با استفراغ، افزایش فشار خون، ‌فلج و مرگ به دلیل نارسایی تنفسی خواهد بود . مواردی از سوء مصرف این ماده به منظور القای سقط جنین گزارش شده است

منع مصرف

در دوزهای بالا سبب سقط جنین می‌شود، بنابراین در دوران بارداری ممنوع است

منبع: بانک اطلاعات گیاهان پژوهشکدهٔ گیاهان دارویی (جهاد دانشگاهی) — «پونه» . مقدار مصرف ثبت‌شده در همان صفحهٔ منبع آمده و اینجا تکرار نشده است.