در حال بارگذاری…
عکس از Dacnoh ، مجوز CC BY-SA 3.0، ویکی‌مدیا کامانز
چرا زنجبیل؟
زنجبیل گیاهی است و آنچه در فرآورده‌های دیاوا به کار می‌رود، ریزوم آن است. در طب سنتی ایران مزاجش گرم و خشک دانسته می‌شود و از دیرباز برای گرم‌کردن معده و کمک به هضم و رفع تهوع به کار می‌رفته است.
پژوهش‌های امروزی روی زنجبیل بیشتر حول کمک به رفع تهوع بوده‌اند. هر ۴ یافتهٔ ثبت‌شده برای این گیاه پشتوانهٔ مطالعهٔ انسانی دارد.
دیدن عرق زنجبیلترکیبات مؤثر شناخته‌شده
- جینجرول(Gingerol)— ترکیب تند زنجبیل تازه؛ روی گیرنده‌های گوارشی مؤثر در تهوع اثر می‌گذارد.
- شوگائول(Shogaol)— از خشک‌شدن یا حرارت جینجرول ساخته می‌شود؛ تندتر و پایدارتر.
آنچه پژوهش‌ها می‌گویند
متن ثبت و منبع
زنجبیل برای پیشگیری از تهوع ناشی از حرکت کاربرد دارویی ثبت‌شده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
کمک به رفع تهوع
یافته‌های پژوهش و منابع
زنجبیل در کاهش تهوع دوران بارداری مؤثر بوده و اثرش با ویتامین B6 قابل مقایسه گزارش شده است.
زنجبیل در فراتحلیل شبکه‌ای کارآزمایی‌ها برای پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از جراحی مؤثر بوده است.
زنجبیل در مرور نظام‌مند و فراتحلیل به‌روز، تهوع ناشی از شیمی‌درمانی را کاهش داده است.
این گیاه در فهرست گیاهان دارویی ایران ثبت شده است؛ یعنی داروهای گیاهی ساخته‌شده از آن در کشور پروانهٔ رسمی دارند.
در طب سنتی ایرانی
مزاج خود گیاه: گرم و خشک — با شدت قوی
- گرم‌کردن معده و کمک به هضم
- رفع تهوع
- تقویت حافظه و گرم‌کردن بدن در سرما
مصلح: گلاب یا شیر.
در طب سنتی چین
生姜Shēngjiāng
طبع و مزه: گرم، مزهٔ تند، اثر بر ریه، طحال و معده
- بیرون‌راندن سرما از بدن
- گرم‌کردن میانهٔ بدن و بندآوردن تهوع
- رفع بلغم و تسکین سرفه
در هر دو نظام ایرانی و چینی، زنجبیل «گرم» است و برای تهوع به کار می‌رود — دو سنت مستقل که به یک نتیجه رسیده‌اند.
در نظام‌های دارویی جهان
زنجبیل خشک در فارماکوپهٔ چین دارویی مستقل است و روش فرآوری آن استاندارد دارد.