
عکس از Magnus Manske ، مجوز CC BY-SA 3.0، ویکیمدیا کامانز
نعناع فلفلی گیاهی از تیرهٔ نعناع است و آنچه در فرآوردههای دیاوا به کار میرود، برگ آن است. در طب سنتی ایران مزاجش گرم و خشک دانسته میشود و از دیرباز برای تقویت معده و رفع دلآشوب و رفع نفخ و دلپیچه به کار میرفته است.
پژوهشهای امروزی روی نعناع فلفلی بیشتر حول کمک به رفع نفخ، کمک به خواب آرام، کمک به تقویت اشتها بودهاند. از ۶ یافتهٔ ثبتشده، ۵ مورد در انسان آزموده شده و بقیه در حد مطالعهٔ آزمایشگاهی، کاربرد سنتی یا ثبت سنتی در مونوگراف است.
دیدن عرق نعناع دوآتشهبرگ نعناع فلفلی برای ناراحتیهای خفیف گوارشی و نفخ کاربرد ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
روغن نعناع فلفلی در کاهش علائم سندرم رودهٔ تحریکپذیر (نفخ، درد و دلپیچه) از دارونما مؤثرتر بوده است.
دهانشویهٔ ساختهشده از عرق نعناع، آویشن و مریمگلی در کارآزمایی شاهددار، آسیب مخاط دهان ناشی از شیمیدرمانی را کاهش داده است.
رایحهٔ نعناع فلفلی در کارآزمایی دوسوکور روی درد و خواب پس از جراحی قلب باز بررسی شده و بهبود گزارش شده است.
عصارهٔ نعناع فلفلی در کارآزمایی شاهددار روی تهوع، استفراغ و بیاشتهایی بیماران تحت شیمیدرمانی بررسی شده و کاهش شدت علائم گزارش شده است.
تازهترین مرور نظاممند و فراتحلیل هم اثربخشی روغن نعناع فلفلی را در سندرم رودهٔ تحریکپذیر تأیید کرده است.
مزاج خود گیاه: گرم و خشک — با شدت متوسط
مزاج عرق نعناع: گرم و خشک — ملایمتر از خود گیاه
مصلح: گلاب.
薄荷Bòhé
طبع و مزه: خنک، مزهٔ تند، اثر بر ریه و کبد
نعناع رسمی فارماکوپهٔ چین گونهٔ Mentha haplocalyx است؛ نعناع فلفلی ما گونهٔ دیگری از همین جنس با ترکیب نزدیک است.
نکتهٔ جالب: طب چینی نعناع را «خنک» میداند و طب ایرانی «گرم». هر دو به حس خنکی منتول اشاره دارند، ولی از دو منطق متفاوت.
برای تعریق زیاد و التهاب دهان و گلو کاربرد دارویی ثبتشده دارد و مونوگراف رسمی اروپایی دارد.
اسانسش در مطالعات ضدمیکروبی آزمایشگاهی از قویترینهای تیرهٔ نعناعیان شناخته شده است.
