
عکس از Fir0002 · مجوز CC BY-SA 3.0 · ویکیمدیا کامانز
عکس از Fir0002 · مجوز CC BY-SA 3.0 · ویکیمدیا کامانز
زردآلو گیاهی از تیرهٔ گل سرخ است و آنچه در فرآوردههای دیاوا به کار میرود، میوهٔ خشک آن است. در طب سنتی ایران مزاجش معتدل دانسته میشود و از دیرباز برای فرونشاندن عطش و حرارت و ملیّن ملایم به کار میرفته است.
تا امروز پژوهش بالینی منتشرشدهای دربارهٔ زردآلو در دسترس نیست. آنچه در ادامه میآید جایگاه این گیاه در طب سنتی و شناسنامهٔ گیاهشناسی آن است.
دیدن برگه زردآلو خشکدر طب سنتی ایرانی هر گیاه «مزاجی» دارد — گرم یا سرد، تر یا خشک — و انتخاب عرقیات بر همین اساس انجام میشود. این یک چارچوب سنتی چندصدساله است و جای یافتههای بالینی را نمیگیرد؛ در کنار آن خوانده میشود.
مزاج خود گیاه: سرد و تر — با شدت ملایم
گیاهانی از همین تیرهٔ گیاهی که در جهان بهعنوان گیاه دارویی شناخته شدهاند و بخشی از ترکیبات مؤثرشان مشترک است. آنچه در ادامه میآید دربارهٔ خود آن گیاهان است، نه دربارهٔ این فرآورده.
همتیرهبودن بهتنهایی به معنای اثر یکسان نیست؛ در یک تیرهٔ گیاهی گونههایی با خواص کاملاً متفاوت وجود دارند.
نسبت گیاهی: مشتقات سالیسیلات و تاننهانشانگر مؤثر مشترکی میان این دو گیاه ثبت نشده؛ اشتراکشان در حد تیرهٔ گیاهی است.
نسبت گیاهی: تاننهای قابض — همان دستهٔ میوهٔ نسترن و زالزالکنشانگر مؤثر مشترکی میان این دو گیاه ثبت نشده؛ اشتراکشان در حد تیرهٔ گیاهی است.
نسبت گیاهی: تاننها و فلاونوئیدهانشانگر مؤثر مشترکی میان این دو گیاه ثبت نشده؛ اشتراکشان در حد تیرهٔ گیاهی است.
